Begin jaren 30 had de stad Utrecht behoefte aan een plek waar verschillende sporten kunnen worden beoefend. Oog valt op het perceel de Galghenwert, een uiterwaard van de Kromme Rijn net buiten de stad. Galghenwert deed in de 16e eeuw dienst als executieplaats en werd later eeuwenlang gebruikt voor land- en tuinbouwdoeleinden. Op dit stuk land werd begonnen aan de realisatie van Utrechtse eerste echte sportstadion.

Voordat er kan worden begonnen aan de bouw waren er een aantal obstakels. Zo lag Galghenwert midden in de fortengordel van de Hollandse Waterlinie, en werd een toekomstig stadion door de minister van oorlog bestempeld als een ‘schootsveldbelemmerend gebouw’. Ondanks zijn en andere bezwaren werd er in 1935 en 1936 gebouwd aan het stadion. De bouw was een werkgelegenheidsproject van het ministerie van Binnenlandse Zaken, gefinancierd met rijkssubsidie. In de stad Utrecht zat toentertijd een kwart van de inwoners zonder werk. Tweeënhalf jaar, 48 uur per week werkten honderd bouwvakkers continu aan het nieuwe stadion.

Op Hemelvaartsdag 1936 werd de Galgenwaard geopend. Als het enige stadion van de stad werd het de thuisbasis van de Utrechtse voetbalclubs Hercules en DOS. Vreemd genoeg zijn het echter Sparta en ADO die het stadion openen, drie dagen voordat DOS er zijn eerste wedstrijd zou spelen. Het stadion, met naast een voetbalveld ook verrijkt met een wieler- en atletiekbaan, en met tribunes op de opgetrokken aarden wal, telt zo’n 13.000 plaatsen. Het is DOS die eind jaren ’50 uitgroeide tot een geduchte kandidaat voor de prijzen.

In het seizoen 1957/1958 doet het tot het eind mee om de titel. Op de een-na-laatste wedstrijd van de competitie, in de Galgenwaard, wordt VVV met 6-1 opzij gezet, mede dankzij vier doelpunten van de absolute vedette van die tijd, Tonny van der Linden. Doordat koploper SC Enschede die dag verliest is een Utrechts kampioenschap opeens dichterbij dan ooit. Een gelijkspel in de laatste wedstrijd brengt DOS en SC Enschede weer naast elkaar, wat leidt tot een beslissingswedstrijd in De Goffert. De ware uitputtingsslag wordt uiteindelijk gewonnen door DOS, na een goal van Tonny van der Linden in de derde verlenging. Enkele maanden later ontving DOS in een uitverkochte Galgenwaard Sporting Lissabon, in het kader van de Europacup I. Naast de voetbalwedstrijden van DOS werd de Galgenwaard vaak gebruikt voor atletiekevenementen, turnwedstrijden en diverse congressen.

FC Utrecht
Als in 1970 de Utrechtse voetbalclubs Elinkwijk, DOS en Velox fuseren en FC Utrecht ontstaat, wordt Galgenwaard hun thuisbasis. De eerste wedstrijd van de FC is een Intertoto-wedstrijd tegen het Deense Hvidovre.

Eind jaren ’70 is er behoefte aan stadionnieuwbouw in Utrecht. De capaciteit van de Galgenwaard is in 1956 met 8500 plaatsen vergroot, maar in 1977 komen er amper 7000 mensen kijken naar FC Utrecht. Met name comfort en veiligheid is iets wat het stadion niet langer te bieden heeft. Eind 1980 stemde de gemeente Utrecht in met nieuwbouw. Op 20 april 1981 speelt FC Utrecht zijn laatste wedstrijd in de oude Galgenwaard. Een dag later staat de sloop van het stadion gepland. De supporters nemen het heft echter in eigen handen. Direct na het fluitsignaal werd het veld bedolven onder de supporters, die eigenhandig het stadion met de grond gelijk maakte. Enkele memorabilia gaan mee naar huis, wat overblijft is de ravage dat ooit Galgenwaard was. Tot de oplevering van het nieuwe stadion speelt Utrecht haar wedstrijden op een opgetrokken noodstadionnetje op het Veemarktterrein. Het amateurterrein in Tuindorp-Oost is voorzien van houten tribunes, om zo de supporters genoeg plaats te bieden. In augustus 1982 werd het Stadion Nieuw-Galgenwaard geopend, tegen Southampton.

Stadion Nieuw-Galgenwaard geldt bij oplevering als één van de modernste en veiligste stadions van Europa. 12.000 zitplaatsen, 8.000 staanplaatsen, 30.000 m2 kantoorruimte onder de tribunes en in de hoeken en een gracht in plaats van hekken. Het stadion werd geprezen in het Taylor-rapport en werd zo een symbool voor kleine en middelgrote clubs.

Na twintig jaar was Nieuw Galgenwaard opnieuw toe aan een verbouwing. De capaciteit zou in vier fases van 14.200 naar 25.000 worden gebracht. In de zomer van 2001 werd de nieuwe hoofdtribune onthuld. Deze tribune was verrijkt met 41 skyboxes bovenop de oude tribune. Vervolgens werden achtereenvolgend de Zuidtribune, Bunnikside (oost) en de Cityside (west) onder handen genomen. De eerste thuiswedstrijd van het seizoen 2004/2005, op 22 augustus tegen RBC, was de eerste in een volledig verbouwd Galgenwaard. Een jaar later vond de finale van het WK onder 20 jaar plaats in Nederland, en werd de finale in de Galgenwaard gespeeld. Argentinië won met 2-0 van Nigeria, dankzij twee benutte penalty’s van ene Lionel Messi.

Een veel gehoorde klaagzang bij de supporters van FC Utrecht zijn de open hoeken, die ervoor zorgen dat het geluid van de supporters wegglipt uit het stadion en de wind binnenlaat. Er is door verschillende groepen gekeken naar creatieve oplossingen om de hoeken dicht te bouwen, maar een oplossing is hier nog niet voor gevonden. De hoeken dichtbouwen is vooralsnog geen optie, daar het stadion zelden uitverkocht is.

Stadion Galgenwaard
Bespeler: FC Utrecht
Capaciteit:
23.750
Geopend:
1936
Verbouwd:
1981-1983, 2000-2004

Advertenties