Het stadionlandschap van Schotland is idyllisch, maar qua capaciteit zeker niet altijd indrukwekkend. Zeker niet op het tweede niveau. Het lijstje stadions telt capaciteiten van twee, drie en achtduizend en als uitschieter Easter Road van Hibernian met 20,000 plaatsen. En dan opeens duikt Ibrox Park op. De blauwe tempel met 50,000 plaatsen, thuishaven van Glasgow Rangers. De gevallen grootmacht is bezig aan hun terugkeer naar de hoogste divisie na het faillissement en de herstart in de vierde divisie. Het bezoekersrecord van de vierde divisie werd met 49,118 toeschouwers verpulverd. De supporters bleven komen, een schoolvoorbeeld van de Britse loyaliteit in het voetbal.

Net ten zuiden van de River Clyde ligt het gebied waar de Rangers al sinds de 19e eeuw voetballen. In 1887 verhuisde de club naast dit gebied, nadat het de ground waar ze speelde moesten verlaten. Op een veld net ten oosten van de huidige plek van het stadion, speelde en verloor Rangers haar eerste wedstrijd met 8-1 van Preston North End. Ibrox Park, met 15,000 plaatsen, mocht in de jaren daarna drie interlands en een bekerfinale organiseren, maar de concurrentie in de stad Glasgow van Hampden Park en Celtic Park waren niet mals. Om met deze stadions te concurreren, werd in 1899 een nieuw stadion gebouwd, pal naast het oude stadion met 40,000 plaatsen. Om extra capaciteit te creëren werden er aan de korte zijdes houten tribunes bijgebouwd, het eerste werk in de stadionwereld van Archibald Leitch. Met deze tribunes, bestaande uit op ijzer vastgeschroefde houten planken, bood Ibrox Park plaats aan 75,000 man. In april 1902 werd in het stadion Schotland – Engeland gespeeld, een populaire wedstrijd waar dan ook 68,000 man op af komen. De houten constructie bleek totaal niet bestand tegen de mensenmassa, en begin tweede helft zakt de tribune aan de westzijde in elkaar. De ravage, die in de boeken komt als eerste stadionramp, eist 25 levens. Daarnaast raken er nog eens 517 mensen gewond. Het wijzen begint na de wedstrijd al snel; Lag het aan het hout, aan de constructie, aan het formaat van de tribune? Feit is dat er nooit meer zo’n constructie is gebruikt.

Ondanks de ramp verliezen de Rangers niet het vertrouwen in Leitch, en vragen hem om de nieuwe renovatie van Ibrox te ontwerpen. In plaats van hout en ijzer, kiest hij nu voor aarden terraces met plek voor 63,000 mensen. In 1910, als het stadion wordt opgeleverd, staan de drie grootste stadions ter wereld in Glasgow. In 1929 wordt het stadion verrijkt met een nieuwe main stand, opgetrokken uit rode bakstenen. In de jaren 30 wordt de capaciteit verder opgevoerd; In 1939 wordt het toeschouwersrecord geslecht met 118,567 toeschouwers bij de Old Firm.

Stairway 13
Stairway 13, een uitgang van Ibrox Park die leidde naar de metro’s en parkeerplekken, had een beruchte reputatie. In september 1961 overleden twee fans door verdrukking nadat een barrière het begaf. Ondanks de genomen veiligheidsmaatregelen vielen er de jaren erna nog enkele gewonden. De grootste ramp moet dan nog komen. De Old Firm in 1971, bezocht door 80,000 man, lijkt in de 90e minuut te worden beslist door een goal van Celtic. Supporters beginnen het stadion te verlaten, waaronder via trap 13. Waarschijnlijk heeft iemand die struikelde een kettingreactie in gang gezet, waardoor er die middag 66 doden vallen. De veiligheid van Ibrox werd opnieuw ernstig in twijfel gebracht, en in de drie jaar daarna werd het stadion compleet gerenoveerd. Zo werd de ovale staantribune in drie fases vervangen door drie aparte zittribunes, geïnspireerd op het Westfalenstadion in Duitsland. In 1981 wordt het nieuwe stadion officieel geopend, met dan 44,000 zitplaatsen. De Main Stand bleef als enige tribune hetzelfde, met de staanplaatsen op de eerste ring. Qua veiligheid lopen de Rangers met Ibrox flink voorop op de rest (van het Taylor-rapport heeft dan nog niemand gehoord), de renovatie heeft de club wel in financiële moeilijkheden gebracht. De nieuwe mogelijkheden die Ibrox de club bood, zoals geautomatiseerde ticketing, omroepsystemen en analyse van de type fans en het aanpassen van de catering op dat type, maakte van Ibrox een succes. De sportieve prestaties van de Rangers speelde daarin een grote rol; tussen 1989 en 1997 regeren The Gers als landskampioen over Glasgow en Schotland.

Door dit succes werd er gekeken hoe men Ibrox kon uitbreiden. Begin jaren 90 werd er op de Main Stand, later vernoemd naar de legendarische trainer Bill Struth, een derde ring gebouwd. Een secuur werk, daar het gebouw een beschermd gebouw is en de tribune tijdens de bouw gewoon in gebruik was. Een tijdelijk dak werd boven de bestaande tribune geplaatst, daarboven werd doorgewerkt aan de Club Deck. Door het verlage van het veld, het omvormen van de staantribune tot zittribune en het dichtmaken van de hoeken wisten de Rangers de capaciteit steeds omhoog te krikken. Als de verbouwing klaar is in 1997 wordt Ibrox Park symbolisch omgedoopt tot Ibrox Stadium. De capaciteit van Ibrox Stadium is sinds 2006 50,947, toen er een kleine duizend extra plaatsen bijkwamen.

Ibrox stadium
Bespeler: 
Glasgow Rangers
Capaciteit: 
50,987
Geopend:
1899
Verbouwd:
1929, 1978-1981

Topwedstrijden:
1961: Glasgow Rangers – Fiorentina 0-2 (Europacup II, heenwedstrijd)

 

Advertenties